Van de Deken: gedragsregel 37

Regel 37 wel eens gelezen? Ik vrees de meesten van ons niet. En dat begrijp ik ook wel, want pas bij een tuchtrechtelijk onderzoek speelt deze regel: de advocaat is verplicht aan de deken alle gevraagde inlichtingen aanstonds te verstrekken, zonder dat hij zich daarbij op een geheimhoudingsplicht mag beroepen.

Deze verplichting geldt overigens ook indien de deken om inlichtingen verzoekt terzake van een aan de deken opgedragen controletaak. Dit is een bijzonder verstrekkende regel, zeker nu de nemo tenetur-regel niet geldt. Anders gezegd, als advocaat ben je tuchtrechtelijk verplicht aan je eigen veroordeling mee te werken. Doet een deken een tuchtrechtelijk onderzoek en heb je je schuldig gemaakt aan een overtreding, dan moet je dus niet alleen met de spreekwoordelijke billen bloot, maar ook nog eens zelf je broek laten zakken. Nou ja, deze parafrasering gaat natuurlijk niet volledig op, maar geeft wel het algemene gevoel weer, toch? Zelf vind ik het wel passend dat de nemo tenetur-regel niet geldt. Bij de betamelijkheidsnorm en de zorg voor de cliënt hoort wat mij betreft dat je je fouten moet erkennen.

Gelukkig heb ik als deken regel 37 bijna nooit nodig gehad. De meeste van de door mij bevraagde advocaten twijfelden er niet aan de deken van de gevraagde informatie te voorzien. Regel 37 vormde echt geen reden om te reageren. Ook op vragen die verband houden met de CCV wordt adequaat gereageerd, zij het niet altijd zonder agitatie.

Maar goed, de uitzondering bevestigt ook hier weer de regel. Hoe het een advocaat die niet reageert op vragen van de deken verging, heeft u op www.tuchtrecht.nl kunnen lezen in de uitspraak van de Raad van Discipline Amsterdam van 27 juni 2011. De betreffende advocaat had zich veel leed kunnen besparen door wel te reageren op brieven van de deken en de Raad van Toezicht.

Van een geheel andere aard is de zaak die door de Raad van Discipline Amsterdam is afgedaan bij beslissing van 2 mei 2011. Die advocaat reageerde wel op brieven van de deken, maar weigerde in te gaan op de klacht die bij de deken was ingediend, stellende dat de klager niet ontvankelijk diende te worden verklaard. Met een voor advocaten niet vreemde vasthoudendheid volhardde de betreffende advocaat in die weigering, ondanks te zijn gewezen op diens verplichting. De absoluutheid van deze verplichting brengt de Raad van Discipline Amsterdam in deze uitspraak duidelijk tot uitdrukking:

“4.1 De Advocatenwet geeft de deken de opdracht de bij hem ingediende klachten over advocaten in zijn arrondissement te onderzoeken. Dat onderzoek zou zinloos zijn bij gebreke van (een verplichting tot) medewerking van de betrokken advocaat. In de Gedragsregels voor advocaten is in dit verband bepaald dat de advocaat tegen wie een tuchtrechtelijk onderzoek is ingesteld, verplicht is alle gevraagde inlichtingen direct te verstrekken, zonder zich op zijn geheimhoudingsplicht te kunnen beroepen.

4.2 Verweerster heeft haar medewerking aan het onderzoek afhankelijk gesteld van een oordeel van de deken over de ontvankelijkheid van de oorspronkelijk tegen haar ingediende klacht. Verweerster miskent hiermee het absolute karakter van haar verplichting om alle gevraagde inlichtingen direct te verstrekken. Verweerster is in de met de deken gevoerde correspondentie bij herhaling op Gedragsregel 37 gewezen, waarin de verplichting om mee te werken is neergelegd. Door desondanks te volharden in haar weigering de gevraagde inlichtingen te verstrekken, heeft verweerster naar het oordeel van de raad tuchtrechtelijk laakbaar gehandeld. Van de in Gedragsregel 37 genoemde bijzondere gevallen is niet gebleken. Het bezwaar is derhalve gegrond”.

Hier komt nog bij dat de advocaat behoort te weten, en deze advocaat klaarblijkelijk niet wist, dat ons tuchtrecht niet toestaat dat pas materieel verweer behoeft te worden gevoerd, nadat is vast komen te staan dat de klager ontvankelijk wordt verklaard in zijn vordering.

Nu de belangrijkere dingen van het leven. Het kan u niet zijn ontgaan: dit jaar viert Advocaten voor Advocaten (L4L) haar 25-jarig bestaan. Zowel in het Advocatenblad als in de advocatenglossy “MR.” heeft u hierover kunnen lezen.

L4L is een onafhankelijke stichting die in 1986 werd opgericht op initiatief van de Beroepsgroep Juristen van Amnesty International Nederland met steun van de Nederlandse Orde van Advocaten, het Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten (NJCM) en het Studie- en Informatiecentrum Mensenrechten (SIM).

L4L zet zich ervoor in dat advocaten hun beroep in vrijheid en onafhankelijk kunnen uitoefenen. Leidraad zijn de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, de Basic Principles on the Role of Lawyers en de Declaration on Human Rights Defenders van de Verenigde Naties.

L4L doet dit onder meer door de positie van bedreigde advocaten wereldwijd onder de aandacht te brengen van nationale en internationale juridische en politieke instellingen, civil society organisaties en de betrokken autoriteiten van het land waar de advocaat zich bevindt.

Ook organiseert L4L  fact finding- of proceswaarnemingsmissies en schrijfacties.

Het gaat om advocaten als u en ik. Advocaten die echter niet het voorrecht hebben zich, zoals wij, in een vrij land te kunnen bewegen. Collega’s en confrères die vanwege hun geloof of mening een beroepsverbod krijgen opgelegd en zelfs achter de tralies komen. Het krijgt allemaal een beeld als u de website www.advocatenvooradvocaten.nl bezoekt.

De stichting viert dit jaar dus het vijfde lustrum. Reden voor een feestje. De Raad van Toezicht bereikte in de week voorafgaande aan de feestelijke viering de uitnodiging een financiële bijdrage te leveren aan deze viering. Enigszins laat. Nu kan ik daarover wel allemaal flauwe opmerkingen maken, bijvoorbeeld dat wij wel mochten betalen, maar geen uitnodiging voor het feestje kregen, maar daar gaat het natuurlijk niet om. Een organisatie als deze mag wat mij betreft iedere gelegenheid aangrijpen om donaties te verkrijgen. Wat daarmee gedaan wordt, wordt onder meer verantwoord op genoemde website.

Onze Raad van Toezicht vindt Advocaten voor Advocaten een organisatie die een donatie verdient, maar niet ten laste van de algemene middelen (hoofdelijke omslag), en zeker niet zonder voorafgaande instemming van de ordevergadering. Wij vinden het de verantwoordelijkheid van iedere individuele advocaat zelf, te beslissen hoe en in welke mate hij bijdraagt aan goede doelen. Ik heb besloten zelf het goede voorbeeld te geven en doe dus zelf een donatie, in de hoop dat velen onder u zullen volgen.

L4L heeft als stichting geen leden, maar dat wist u al want u bent jurist. Voor haar inkomsten is L4L volledig afhankelijk van giften. Om het realiseren van het doel van L4L ook voor de komende 25 jaar te waarborgen roep ik u graag op L4L financieel te steunen door een donatie (bijvoorbeeld ten belope van het bedrag dat correspondeert met één uur van Uw gebruikelijke tarief) over te maken op ABN AMRO: 489 938 655 of ING: 4338327, beide t.n.v Stichting Advocaten voor Advocaten, Amsterdam.

 

 

Share on LinkedInTweet about this on TwitterShare on Facebook

Advocaten

Huan Tan

Huan Tan

+31 (0)88 30 300 31 tan@benvalor.com